Pieśń o świce

Choć kwaśny cydr i wina brak,

do rana nic już nie zostanie.

Noc pustą cnotą karmi nas

- zostaje pożądanie.

Szukamy się wśród setki głów,

aż ciało obok ciała stanie.

Nie dotkniesz mnie, nie spojrzę już

- zostanie pożądanie.

Szukałam cię na każdej z dróg,

w światłach miast i w górskiej skale.

Znalazłam cię, gdy odeszłeś już,

zostało pożądanie.

Wyrzekłeś się i nie chcesz już,

do rana śpiewać nie przestanę.

Już zimny świt, znika noc,

przetrwało pożądanie.

Szukałam ciebie w setkach ksiąg,

gdzie imię twe: zdobywanie.

Szukałeś mnie wśród setek ust,

a imię me – rozczarowanie.

***